In April had ik huis en heem verruild voor een heerlijk bungalowtje op Texel.
Op het mooiste plekje van het park, had ik uitzicht op een ondiepe plas.
Omdat het huisje op een duin ligt, had ik prachtig uitzicht op de vogels, die er nestelden. Op een morgen waren de ganzeneieren uitgekomen en zag ik de kleine"donsjes" achter "Moeder de Gans" zwemmen. Wat een voorrecht, dit te mogen meemaken!
Rondom mijn tijdelijke woonstee was ook veel te beleven!De Duinpiepers, Koolmezen en Mussen konden in de wilde rozen van alles vinden. Maar het leukste was, dat familie Fazant er ook geregeld kwam rondstruinen. Een haan met een paar hennen. Geregeld hoorde ik "Krok-krok, krok-krok". Het was de "kraaiende" fazantenhaan. Gewoonlijk laat hij dat volgen door een kort , snorrend vleugelgeklapper. Parmantig,een haan betamend, stapte hij rond het huisje,gevolgd door zijn "harem". Af en toe doken ze het struikgewas van de bottelrozen in. Ik denk, dat ze daar wilden gaan nestelen en een geschikt plekje zochten. Ze kunnen wel tien eieren per nest leggen.
Maar het meest werd ik geboeid door het prachtige "jasje", dat de haan aan had! Haast exotisch! Heel on-Nederlands! 
Ieder bruin veertje is met zwarte en zilvergrijze lijntjes afgezet. Het lijkt wel borduursel. Om de nek een spierwitte halsring. Hierbij steekt de groen-blauwe hals flonkerend af. De kop daarentegen is felrood. Vooral de grote lellen zijn indrukwekkend rood! Achter elk oor zit een pluimpje. En dan die staart..... een meterlange , gebogen,goudbruine sleepstaart, met zwarte streepjes over dwars. De hennen hebben een lichtbruine, korte staart. Hun verenkleed is helemaal wat bruin-geel, met zwarte vlekken. Meer een schutkleur, zodat ze bij het broeden weinig opvallen, tussen het gewas.
Terwijl we in de kamer van de bungalow zaten, gingen deze prachtige, grote hoenderachtigen rustig hun gang.
Dat ze familie zijn van onze kippen, is goed te zien aan de manier van lopen. Kop en hals knikken steeds heen en weer. Ook het met hooggeheven poten lopen, is het een echte kip.
De Kwartel en de Patrijs zijn er familie van. Zo ook de bekende watervogels: Waterhoentje, Meerkoet, Waterral, Porseleinhoen en Kwartelkoning behoren er toe.
Leuk was, toen ik weer thuis kwam, bij mijn huis in Aldeboarn, ik verwelkomd werd door het geroep van een Meerkoet! Bij de sloot, achter het huis, naast een prachtige pol bloeiende Dotterbloemen, had een Meerkoeten-paartje een nest gemaakt. Op een hoge graspol, zodat het vanaf huis goed te zien was. Een leizwarte watervogel met een gitzwarte kop en met witte bles en snavel. Met een kort ,keffend kjewk-kjewk verdedigde het mannetje zijn vrouwtje op het nest. Ik hoop zo, dat ze het redden. Katten,kraaien en eksters liggen op de loer...!
Hebben jullie die jonge Meerkoetjes wel eens gezien? Met hun tropisch-achtige, gekleurde donsveertjes zou je helemaal niet verwachten, dat dat de kuikens zijn van die gitzwarte watervogels, met witte bles en snavel.
We hebben vroeger eens zo'n jong groot gebracht. Heel bijzonder was het te zien, hoe het beestje speelde met onze poedel! Samen liepen ze met ons mee naar de sloot, achter het huis, om het hoentje vertrouwd te maken met het water. Het hennetje had het kennelijk naar de zin bij ons, want na een poosje in het water gespetterd te hebben, waggelde het mooi weer mee terug naar onze tuin. Eenmaal groot genoeg, hebben we Pierewiet, zoals we het noemde, in een meer met andere soortgenoten, los gelaten.
Over die opvang van vogels, vroeger, zou ik wel een boek kunnen schrijven. Eerst nog maar eens een andere keer in onze dorpskrant een natuurbelevenis, nietwaar!

Anns