In de nacht van 7 op 8 november 1941 werd boven Soarremoarre tussen Akkrum en Aldeboarn een Nieuw Zeelandse Wellington bommenwerper neergeschoten door een Duitse nachtjager van Fliegerhorst Leeuwarden.
Bij deze crash kwamen alle 6 bemanningsleden om het leven. 3 Jonge mannen uit Nieuw Zeeland en 3 uit Engeland.
In 2006 herdachten basisschoolleerlingen uit Akkrum en Aldeboarn dit voorval. Midden in het land werd toen een tijdelijk monument geplaatst en bloemen gelegd. Tegelijk werd er in scholen in beide dorpen een tentoonstelling gehouden met veel foto’s, maar ook met een deel van het wrak en de uitrusting van de Wellington X 9976. De oorlog werd tastbaar en het besef bij onze jonge generatie groeide, dat er voor onze vrede vaak jonge mensen uit verre werelddelen hun leven offerden.

Al gauw ontstond het plan om een permanent monument op te richten. Plannen borrelden, maar het duurde tot vorig jaar, dat deze concreter werden. Lag eerst het initiatief bij De Finne in Aldeboarn, later werd dit breder gemaakt. Beide Boarnster basisscholen, directies en enkele ouders, leden van het 4 mei comité Utingeradiel, een ooggetuige en andere geïnteresseerden vormden een werkgroep. Zo werd de ‘Commissie Monument Soarremoarre’ geboren, met als doel te komen tot oprichting van een monument ter herinnering aan deze crash.
Tegelijkertijd werden contacten gelegd met de Nieuw Zeelandse en Britse ambassade. Daarnaast werd de Stichting Missing Airmen Foundation ingeschakeld. Deze stichting heeft inmiddels van bijna alle omgekomenen nabestaanden opgespoord, die graag willen komen bij de onthulling van dit monument.
Ook de Nieuw Zeelandse ambassadeur en mensen van de Britse ambassade prijzen het initiatief en hebben toegezegd 8 november a.s. te zullen komen.

Het is de bedoeling om de schooljeugd uit Aldeboarn en Akkrum hier bij te betrekken en zij zullen verder jaarlijks bij het monument de crash gaan herdenken. Verder wordt in Aldeboarn een herdenkingsplek en permanente tentoonstelling ingericht over de Tweede Wereldoorlog en het einde van de Wellington X 9976 met materiaal uit de privé collectie van de heer Gerrit Haagsma.
Tot zo ver goed nieuws. Maar voor de onthulling plaats kan vinden, moet er nog heel wat water door de rivier De Boarn stromen. Een monument, ook al is dat een natuursteen met plaquette, moet een ‘grote’ bouwaanvraag ondergaan, aanpassing bestemmingsplan, commissie ‘Hûs en hiem’. Ambtelijke molens, grote kosten en veel tijd met zich mee brengend.
Werd een dergelijk monument, als op Spears, enkele jaren geleden bijna volledig door de gemeente Boarnsterhim betaald, nu is er gezien de financiële situatie geen geld meer beschikbaar. In deze tijd van recessie en het opdrogen van subsidies zal het voor de commissie zeer moeilijk zijn om het doel te halen.

Particulieren en bedrijven die dit initiatief willen steunen, kunnen contact opnemen met de Commissie Monument Soarremoarre, p/a J. Douwamastjitte 45, 8495 JA Aldeboarn.

Ook kan men een gift of donatie doen op rekeningnummer 33.08.05.576 t.a.v. SAC Aldeboarn, o.v.v. Soarremoarre.

Oudeschoot-09-07-2010,

Vanaf 1936 t/m 1957 hebben wij in Aldeboarn(toen Oldeboorn)gewoond.
Ik ben daar geboren.
Wij woonden aan DE WEAZE D38. achter de gezusters Fokje en Geertje Kleefstra.Deze hadden een
drogisterij.

In de bewuste nacht van der crash stonden wij, mijn vader en moeder en ik, op zolder er naar te kijken.
Het was één grote vuurzee en ontploffingen.Ik denk dat dit veroorzaakt werd door bommen die ze
bij zich hadden.
De volgende dag zijn we gaan kijken. Overal lagen vliegtuigonderdelen verspreid.
Het was voor het eerst van mijn leven dat ik zulke grote wielen zag.
Ik herinner mij dat meester De Groot, toen hoofd van de openbare lagere school, met een paar meisjes
(dochters van hem misschien ?) probeerde met een zakmesje stukken rubber van de banden te
snijden.,Dit mislukte totaal. Het doel was denk ik e.e.a. onder de klompen te spijkeren,Dan konden
ze natuurlijk langer mee. Ook werden klompen in die tijd voorzien van nieuwe houten zolen.

In Soarremoarre vlak achter de boerderij Voolstra, in het weiland, heb ik in mijn jongensjaren
verschillende malen  bij het toenmalige monument gestaan. Een rond wit hek met een kruis in
het midden.
Jarenlang heeft in een sloot achter het toenmalige HENSWOUDE gemaal nog een vrij groot stuk
gelegen.De sloot grensde aan een stuk land van boer Arjen Brouwer. Het zal er nu wel niet meer liggen.
In het weekblad -De Koerier- las ik het artikel over de crash. D.m.v. de Redactie van het blad
heb ik meer gegevens en foto,s ontvangen.
Als particulier zou ik dit initiatief wel willen steunen, maar ik kan niet zoveel doen denk ik.
Een gift of donatie kan natuurlijk altijd.
Na het lezen van eerdergenoemd artikel ging voor mij het verleden weer leven.Vandaar deze
kleine impressie. Misschien kunt u er iets mee.

Ik ben heel veel bezig geweest met-de tweede wereldoorlog-en nog-heb er ook veel boeken over.
De genoemde crash staat ook vermeld in het boek-Wespennest Leeuwarden-deel 1 bladz 186.