Na weken van voorbereiding zou de kerstmarktorganisatie met helpers beginnen met het inrichten van het marktterrein. Helaas, de omstandigheden waren ongunstig. Moeilijk begaanbare wegen en slechte weersvoorspellingen brachten het team aan het twijfelen. Opslagplaatsen van benodigdheden waren moeilijk te bereiken. Het terrein was voor een groot deel bedekt met sneeuw en ijs en bleek spiegelglad te zijn. Was het verstandig de markt door te laten gaan?

Echter het springkussen was onderweg. Vrijwilligers hadden een groot aantal liters erwtensoep gekookt. Artiesten hadden ijverig geoefend. Mocht je vooral de kinderen opnieuw teleurstellen? (Hun geplande kerstfeest op school was ook al afgelast).

Een speciaal aangevraagd weerbericht voorspelde sneeuw en ijzel na afloop van de markt, dus een probleem minder. Maar de komst van de levende kerststal lukte niet. De ezel en schapen konden niet gebracht worden. Voor Jozef en Maria, die gewend zijn aan een zacht Middellandse zeeklimaat, was de reis naar Aldeboarn zonder hun vertrouwde lastdier onmogelijk. Er was zelfs geen plaats voor hen in een stal.

Na spoedberaad werd besloten de activiteiten in een afgeslankte vorm door te laten gaan. Het parkeerterrein bij de ijsbaan en de toegang tot de Wiksel werd met een trekker en sneeuwschuiver begaanbaar gemaakt. Helaas kon dit zware materiaal niet gebruikt worden voor het marktterrein. Dit moest met handkracht in een goede en vooral veilige conditie gebracht worden.

Een derde groep ging op pad om de sfeer huisjes op te halen. Een sneeuwschuiver en schop werden meegenomen voor eventuele noodsituaties. Helaas volgde de aanhangwagen niet. Deze zou zijn eigen weg kiezen, maar ook dit werd opgelost. Tegen zessen stond alles mooi opgesteld. Organisatie en helpers waren in spanning of de Boarnsters de kou zouden trotseren.

De Kerstman uit het hoge noorden, gewend aan barre winterse omstandigheden, was in zijn nopjes. Sneeuw en ijs vormden een ideale weg voor zijn arrenslee met rendieren.

Zijn aankomst gevolgd door een kerstverhaal vormde de opening van een nieuwe traditie Kerstmarkt. Schoolkinderen versierden de kerstboom met zelfgemaakte kerstballen, engelen etc. Gelukkig kwamen er veel bezoekers. Alle erwtensoep werd verkocht en er stonden wachtrijen voor de poffertjeskraam, waar ook heerlijke warme chocolademelk en glühwein werd verkocht. Het geheel werd opgefleurd door diverse plaatselijke talenten zoals het muziekkorps, shantykoor, leden van Hercules met streetdance en Popstars kinderkoor. Duidelijk is gebleken, dat er geen dure TV-sterren hoeven te komen voor fantastische optredens op een gezellig dorpsfeest. Inmiddels is een aantal toekomstige artiesten al wereldberoemd in Aldeboarn en naaste omgeving. De Kerstman deelde dit keer geen cadeautjes uit, maar wel prijzen voor de prachtige zelfgemaakte kerstversieringen. De ouderen konden hun krachten demonstreren met kerstboom gooien.

Na de kerstmarkt gingen ouders met kinderen naar huis, kerkgangers bezochten de kerkdienst, de jongere ouderen kozen voor nakaarten in het dorpscafé en de opruimploeg toog aan het werk. De jeugd bracht materialen naar het Medium. Een van de helpers overdag vertelde dat hij te moe was geweest om de kerstmarkt te bezoeken. Wel was hij weer paraat bij het opruimen. Nadat het werk gereed was, bleven de jeugdige helpers plakken in het Medium en voegde een groot gedeelte van de overigen zich bij de cafébezoekers om de gedaan zaken nog eens uitvoerig te bespreken.

De volgend ochtend sneeuwde het en lag er een nieuw wit tapijt.

Een droom van velen: “I ‘m dreaming of a white Christmas” kwam uit.

Ysbrand Walstra